تبليغاتX
 

 

اي دلــم از ســوز تــو ســوزان شـده
نـــالـــه ام از هجــر تو جـوشان شده
اي بـــه پهنـــاي افــق لبــريــز عشق
بــــاده ی پیمانـــه ات سر ریـز عشق
اي مــــرا از خـــود جـــدا  انـــداختـــه
عــاشقـــان را جملـه مجنون ساخته
در دو چشـم عـــاشقـم بـنگـــر دمـي
تــــا بخواني قصــه ي بي همـــدمي
در ســــراب وحـشت انـــــديشـــه ام
چون گـلي پــركـنده و بي ريشــه ام
چشــم تــو آلاله ي قـلـب مـن اسـت
لالـــه ات داغ دل صــد گلشـن اسـت
آنكـــه ديـــدي ديگــر اكنــون نيستــم
پيش مــن آي و بگــو مـــن كـيستــم
آخـــر آن عشقت مـــرا ديـــوانـــه كرد
از همـــه يــــاران خـــود بيگـــانه كـرد
اي كـــه شمع تـــو مــرا پــروانــه كرد
عشق تـو شعــر مـرا افســـانه كــــرد
ارغــــــــوان اي لـــذت اشعـــــــار من
اي تمنـــــــــايــت غـم هـمـــــــوار من
اين حقيقت هست و گفتن عار نيست
بي تـــو  بـــودن بـودني در  كـار نيست

ر.ت.ارغوان

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پنجم دی 1386ساعت 0:51  توسط رند تبریزی  |