تبليغاتX

 

 

مــرا تـباه مي كــند ، صــفاي چـشمهاي تــو
ز تــاب مي بـــرد دلـم ، اداي چشــمهاي تـو
بسـاط كـيميا گــران ، هـمه كـساد مي شود
كـه بــرده از طلا رمـق ، جـلاي چشمهاي تـو
نـگاه مـهربان تـو ، به كــوي ما از آن گـذاشت
كه شاعـري حزين شوم ، براي چشمهاي تو
غزل غزل سـروده ام ، ز زلـف چون قصيده ات
تـمـام ايـن تــرانـه ام ، فـداي چـشمهاي تـــو
مـرا ز پيـش خــود نــران ، اگــرچــه لا ابــالـيم
كـه پادشاه عالم است ، گداي چـشمهاي تو
بـه گـونه هاي نيلي ام ، نظاره كن ولي بـدان
كـه سرخ تر از اين كند ، قـفاي چشـمهاي تـو
شكايتي نمي كنـم ، ز زخـم تــو بــر ايـن دلم
كــه چـون نـدارد انـتقام ، بـلاي چــشمهاي تو
جهان به كام من نشست ، به گـردش نگاه تو
كه خود تمام عالم است ، رضاي چشمهاي تو
بـهانه كـي كـند دلـم ، از ايـن زمـانـه ي خـراب
كـه دل براي تو سرشت ، خداي چشمهاي تو

ر.ت.ارغوان

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم آبان 1386ساعت 2:29  توسط رند تبریزی  |