در تعجب مــاندم از دنــيا كـــه يــاران را چــه شد
پيش كــه گــويم غم دل ، غمـگساران را چه شد
مـوسم بــاد خــزان مي بـــايـد از مـا مي گذشت
در شـگـفتم زيــن گــذر آن نـــوبـهـاران را چه شد
دل بـه طــغيــان آمــد از يــاران سرمست شــراب
كـــــاوه ی آهـنگـــران و شهـريـــاران را چــه شـد
نـيست در مـيخــانـه هـا جز تـك صـداي نــالـه اي
از كه خواهم باده اي كان مي گساران را چه شد
گــوي و چــوگـــان در دلــم آكـنده شـد از تـيغ نـاز
تـك سـواران را چـه آمـد ، شهسواران را چـه شـد
راز هـستي كـس نـمي دانـست جــز پــیر مــغـان
دل بــه كـفر آمــد ز گــردون ، رازدارن را چــه شــد
چـون دل فــرهــاد سـوزد خـسروان شـيرين شوند
شـاه تــركـان را چـه آمـد ، دوستداران را چــه شد
دلــربــايـان بـود و ايـن دل زيــر پــاهـاشـان نــگـون
دلـربايي كـي سـر آمـد ، گـل عـذاران را چــه شـد
رنــــد تـــبريـــزي كـس از دور فـلـك دسـتي نـــبرد
پـس چـه مي پرسي كـه زاهـد يادگارن را چه شد

ر.ت.ارغوان